LIVE RADIO SOAAVE 2017


ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ

 

LIVE CHAT

ΕΞΩ ΤΟ Δ.Ν.Τ :: I LOVE ACROPOLIS

ΕκτύπωσηE-mail

ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΑ - ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΑ

Μην έχοντας συνέλθει ακόμα από αυτό που έζησα το προηγούμενο Πεμπτο-Παρασκευο-Σαββατοκύριακο  γραφώ αυτό εδώ το κείμενο ώστε να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου τώρα που είναι φρέσκες.

Η περιπέτεια λοιπόν ξεκίνησε την Πέμπτη το απόγευμα στην τελετή εκκίνησης κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολις όντας πολύ χαρούμενος μιας και αυτή την μέρα θα την θυμάμαι για πάντα επειδή τελείωσα την φοιτητική μου ζωή και γυρίζω πλέον σελίδα. Οι καιροί είναι δύσκολοι θα μου πείτε  αλλά πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και να βρίσκουμε πράγματα που μας γεμίζουν ώστε να μπορούμε να ξεχνιόμαστε  και να γουστάρουμε. Για μένα το «ναρκωτικό» λοιπόν είναι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και συγκριμένα οι αγώνες αυτοκίνητου και τι πιο δυνατό από το μεγαλύτερό μηχανοκίνητο αθλητικό γεγονός στην πατρίδα μας δηλαδή το Ράλλυ Ακρόπολις.

Ο κόσμος λοιπόν την Πέμπτη στην τελετή εκκίνησης παρόλο τις δυσμενείς προβλέψεις του καιρού ήταν παρά πολύς και αυτό έδειχνε ότι το στερητικό των δυο χρόνων από την τελευταία φορά ήταν βαρύ. Φτάνοντας λοιπόν με το metro στην Ακρόπολη, στις 18:40 ήμουν ακριβώς στον χώρο της εκκίνησης. Πριν να καταλάβω τι γίνεται χωροταξικά μιας και έχοντας δει παρά πολλές εκκινήσεις στην ακρόπολη πρώτη φορά έβλεπα την ράμπα της εκκίνησης με φόντο την Ακρόπολη και μέσα στο Parking της καφετέριας «Διόνυσος», άνοιξαν οι κρουνοί του ουρανού  και με λίγα λόγια γίναμε «παπιά» μη έχοντας ομπρέλα αλλά και να είχαμε δεν θα την γλυτώναμε και πολύ. Η δίψα του κόσμου όμως να ακούσουν τα θηρία να «βρυχώνται» ήταν τόσο μεγάλη που παρόλο την κατά διαστήματα πολύ δυνατή  βροχή σχεδόν κανείς δεν έφυγε και περίμενε καρτερικά. Αποτέλεσμα αυτού ήταν οι παγκόσμιοι να υπογράψουν ελάχιστά αυτόγραφα. Οι Θεοί όμως συνωμότησαν μιας και διεξαγόταν το ράλλυ τους και μόνο τα δύο πρώτα πληρώματα πέρασαν με σταγόνες βροχής την ράμπα της εκκίνησης και οι  υπόλοιποι με καθαρό ουρανό. Άτυχοι ήταν οι Έλληνες Λάμπρος Αθανασούλας και Νικόλας Ζακχαίος οι οποίοι πέρασαν την ράμπα της εκκίνησης με λίγη βροχή και έτσι δεν εισέπραξαν το χειροκρότημα που περίμεναν. Δεν πειράζει όμως μιας και τις τρείς επόμενες μέρες στα βουνά ο κόσμος ζητωκραύγαζε για αυτούς. Η τελετή στην συνεχεία κύλησε ομαλά με τους «θεούς» να απολαμβάνουν πολύ δυνατά χειροκροτήματα. Ξεχώρισα δυο στιγμές από την εκκίνηση. Η μια ήταν όταν ο Άρης Βωβός έδωσε  εκκίνηση στον Petter Solberg και τα πειράγματα του «Hollywood» «έδιναν και έπερναν» και η άλλη αυτή με τον Νικόλα Χαλιβελάκη ό οποίος πήρε εκκίνηση από τον πατέρα του. Επιστροφή λοιπόν στο σπίτι για τις απαραίτητες ετοιμασίες (τρόφιμα, κάμερες) και ύπνο γιατί η επόμενη μέρα αναμενόταν μεγάλη και με πολλά χιλιόμετρα.

 

Ξύπνημα λοιπόν στις 6:00  και αναχώρηση στις 6:30 για την πρώτη ειδική του αγώνα «Θήβα Ι» μιας και σε αυτήν έχεις την μεγαλύτερη πιθανότητα να  δεις όλα τα πληρώματα. Το σημείο που επιλέξαμε (μέσω Google Earth) ήταν αυτό που απέχει από το νοσοκομείο της Θήβας 500 μέτρα. Φτάνοντας στην ειδική προχωρήσαμε 500m επιπλέον και βρήκαμε το σημείο που θα καθόμασταν (βλέπαμε την έξοδο σε μια μετρία αριστερή στροφή, έπειτα ακολουθούσε μια μικρή ευθεία και τέλος την είσοδο σε δεξιά με «μούτρα μέσα»). Αγωνιστικά τώρα ο Loeb έδειξε να φυλάει πάρα πολύ το Ds3 του ελέω του γεγονότος ότι άνοιγε δρόμο και επιπλέον του «remote service» στα Καμένα Βούρλα που ακολουθούσε στο οποίο δεν θα μπορούσαν να επισκευαστούν μεγάλες ζημιές. Οι υπόλοιποι παγκόσμιοι κινήθηκαν «flat out» ώστε να κερδίσουν όσο πιο πολύ χρόνο μπορούσαν. Ευχάριστη έκπληξη σε αυτή την ειδική ήταν ο Novikov και ο  Wilson οι οποίοι κινήθηκαν πολύ «ψυχωμένα» και έκαναν 3ο και 4ο χρόνο αντίστοιχα. Οι πρωταγωνιστές της κατηγορίας SWRC Hanninen, Tanak, Al Attiyah Kruuda,Sousa,Prokop και Turan κινήθηκαν Flat out.

 

Με τις περίπου 40 συμμετοχές  η πρώτη ειδική ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 10:30 και έτσι η περιπέτεια συνεχίστηκε  παίρνοντας τον δρόμο προς της Λαμία και συγκεκριμένα στην ειδική Ελευθεροχώρι και την πρόσβαση που οδηγεί στην Λίμνη πάνω από το χωριό Παλιαοχώρι. Ανεβαίνοντας λοιπόν τον χωματόδρομο της πρόσβασης έβλεπα καθώς κυκλώναμε το βουνό ότι ο κόσμος που ανέβαινε ήταν πάρα πολύς. Φτάνοντας λοιπόν  μισή ώρα πριν το πέρασμα του 1ου αγωνιστικού  αυτοκινήτου δίπλα στην ειδική είδα την λίμνη και ένα πολύ μεγάλο λιβάδι δίπλα σε αυτήν για parking  το οποίο ήταν σε μεγάλο ποσοστό γεμάτο.  Παίρνουμε τα απαραίτητα και ξεκινάμε για το κομμάτι που έχουμε επιλέξει μέσω πάλι Google Earth το οποίο απέχει αριστερά της λίμνης γύρω στo 1Km και αποτελείται αρχικά από ένα σικειν δεξιάς σε αριστερή στροφή σε λάσπες και μια πολύ πατημένη αριστερή στην οποία οι περισσότεροι έρχονταν με το πλάι με πολλά χιλιόμετρα. Οι «παγκόσμιοι» στην πατημένη αριστερή μας σημάδευαν στα εσωτερικά της στροφής και έστριβαν το τιμόνι όλο προς τα δεξιά με τουλάχιστον 120Km. Τρομερό συναίσθημα. Δυστυχώς όμως όλα τα καλά κρατούν για λίγο μιας και ειδική μετά τις 15 περίπου διελεύσεις μετατράπηκε σε απλή λόγου του περιστατικού της εξόδου που είχε το πλήρωμα με αριθμό 14 Van Merkesteijn /Chevailler με Citroen Ds3 WRC κατά την οποία ο συνοδηγός τραυματίστηκε ελαφρά στην σπονδυλική στήλη. Το θεαματικό πέρασμα το έκανε ο Henning Solberg ο οποίος ήρθε «διπλωμένος» και δεν του έφτανε ο δρόμος και έτσι όπως πήγαινε με τα «τέσσερα» χτύπησε στο ανάχωμα που υπήρχε στην εξωτερική πλευρά της στροφής και «ίσιωσε».

 

Λόγο λοιπόν αυτού του απρόοπτου περιστατικού τα σχέδια άλλαξαν και σκεφτόμαστε «Μήπως προλαβαίνουμε Μαυρολίμνη» και λέμε όλοι με ένα στόμα και μια φωνή «ΦΥΓΑΜΕ». Αναχωρήσαμε λοιπόν γύρω στις 15:00 και μέσω της παλαιάς Εθνικής οδού Θήβας-Αθήνας διαμέσου Βιλίων,  Αλεποχωρίου και της διαδρομής της Ανάβασης Σχίνου φτάσαμε έπειτα από 3 ώρες στην πρόσβαση ή οποία είναι λίγο πριν το χωριό Πίσια. Το σημείο ούτε καν το ξέραμε. Πρόκειται για ένα πολύ κλειστό κομμάτι με αρκετά «σαμαράκια» τα οποία καταλήγανε σε ένα «χάσιμο». Οι ταχύτητες βέβαια δεν ήταν μεγάλες αλλά οι παγκόσμιοι κινήθηκαν πολύ γρήγορα.

Αγωνιστικά την πρώτη μέρα πρωταγωνιστής ήταν ο Petter Solberg o οποίος κέρδισε τις 4 ειδικές του αγώνα και πήρε διαφορά 50 περίπου δευτερολέπτων από τον δεύτερο Loeb. Οι Hirvonen και Ogier καιροφυλακτούσαν με την διαφορά τους να είναι 5 δευτερόλεπτα από τον Loeb περιμένοντας την επόμενη μέρα να χτυπήσουν μιας και ο «Hollywwod» θα άνοιγε δρόμο.

 

Φεύγοντας λέμε αμαρτία αφού φτάσαμε μέχρι εδώ να μην πάμε από Service Park το οποίο ήταν στον δρόμο μας. Έτσι φτάσαμε εκεί γύρω στις 21:00 βλέποντας πολλά από τα «Θηρία» να δέχονται τις απαραίτητες φροντίδες. Εκεί καταφέραμε και συνομιλήσαμε με τον «πρίγκιπα» Nasser Al Attiyah και τον Ιταλό συνοδηγό του Bernacchini οι οποίοι ήταν πολύ απλοί άνθρωποι με απίστευτο χιούμορ. Συναντήσαμε επίσης και γνωριστήκαμε με τον Παναγιώτη (Μαραντζίδη) ο οποίος  ήταν  τεχνικός έφορος στο service της Citroen.Μετά τα απαραίτητα ψώνια αναχωρήσαμε  για ανασυγκρότηση στην Αθήνα μιας και η περιπέτεια μόλις ξεκίνησε. Το service park χωροταξικά ήταν πολύ καλό αλλά έχω δει και καλύτερα.

 

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε κάπως αργά γύρω στις 9:30 μιας και θα βλέπαμε και την νυχτερινή ειδική «Νέα Πολιτεία». Το πρόγραμμα ξεκίναγε με την παρακολούθηση της ειδικής «Κεφαλάρι Ι» και την πρόσβαση πάνω από το χωρίο Μάννα που σε βγάζει στο 12ο Km της ειδικής. Δεν κάτσαμε όμως στην πρόσβαση αλλά προχωρήσαμε με αντίθετη φορά την ειδική για περίπου 1,8 Km φτάνοντας σε ένα ανοιχτό κομμάτι στο οποίο τα αγωνιστικά φαίνονταν για περίπου 20 δευτερόλεπτα και κατέληγε σε φρένα για μια «βουτιά » σε μια αριστερή και έπειτα σε μια δεξιά στροφή. Εκεί ο Λάμπρος δεν ήξερε πως ερχόνταν,  μια πλαγιολίσθαινε δεξία μια αριστερά το Fiesta και τα καβάλαγε όλα. Ωραίος !

Μετά κατευθυνθήκαμε προς το Λουτράκι και το Service Park για τα απαραίτητα ψώνια χώρις να δούμε εν γνώσης μας κάποιο αγωνιστικό μέσα. Ακολούθησε η προβλεπόμενη πλήρης διατροφή των σουβλακίων για να πάρουμε δυνάμεις και λίγο μετά τις 18:00 μπήκαμε μέσα στην νυχτερινή ειδική «Νέα Πολιτεία» και φτάσαμε στο κομμάτι που είχαμε επιλέξει καθώς είχαμε κάνει αναγνωρίσεις, το οποίο βρίσκονταν στο 6,5 km της ειδικής χωρίς πολύ κόσμο και με κοπάνα και parking για το αμάξι. Βρήκαμε λοιπόν το σημείο που θα καθόμασταν (κατηφορικό με μια δεξιά στροφή), κατασκηνώσαμε και με την δύση του ηλίου απολαυσαμε την μπυρίστα μας η οποία περίμενε καρτερικά μέσα στον πάγο. Επιτέλους νύχτωσε  περιμένοντας να ακούσουμε μέσα από την ησυχία του βουνού τους πυροβολισμούς και να τυφλωθούμε από τις προβολίερες .Πρώτος έσυρε τον βραδινό χορό ο «Hollywοod» ο οποίος παρόλο που στο σημείο που καθόμασταν ο συνοδηγός του Patterson είχε χάσει τις σημειώσεις, πέρναγε με τα «τέσσερα». Στιγμή της νυχτερινής ήταν όταν ο Oliveira έκανε ελαφρύτερο το Mini του χτυπώντας σε πέτρα που είχε βάλει στον δρόμο ο προπορευόμενος από αυτόν. Δυστυχώς δεν την είδαμε μέσα στην νύχτα να την απομακρύνουμε αλλά ευτυχώς ο Oliveira πέρασε αναίμακτα αφήνοντας 2-3 πλαστικά. Στην συνέχεια σαν ανθρακωρύχοι αποσύραμε την πέτρα. Επίσης ο Henning Solberg πηγαίνοντας μόνο Flat out  και για να το κάνεις αυτό σε ένα WRC όπως ξέρουμε πρέπει το αριστερό σου πόδι να βρίσκεται στο φρένο και το δεξί πατημένο στο γκάζι , πέρασε μπροστά μας με τα φρένα του να κοντεύουν να λιώσουν. Τρομερή εικόνα.

Αγωνιστικά τώρα στην νυχτερινή ειδική συνέβη και κάτι που δεν τιμάει το WRC. Ο Ogier έχοντας καλύψει μαζί με  τον Loeb την διαφορά από τον Solberg και ενώ μέχρι την τελευταία ειδική πριν την νυχτερινή ειδική προηγούνταν 15 δευτερόλεπτα ή έβγαλε το βίσμα του GPS για  το οποίο πρέπει να παραπέμφτει στους αγωνοδίκες γιατί τίθενται θέμα ασφαλείας ή η ομάδα της Citroen δεν έστειλε τα splits στον Loeb ώστε να ξέρει ότι ο Ogier καθυστερεί ώστε ο «κοντός» να λάβει και αυτός τα μέτρα του. Έτσι ο Loeb την  «πάτησε» και την τρίτη και τελευταία μέρα του αγώνα θα εκκινούσε πρώτος μιας και τερμάτισε την δεύτερη 2,2 sec μπροστά από τον Ogier, με τους Solberg και Hirvonen να είναι αποφασισμένοι να επωφεληθούν από την σειρά εκκίνησης και να πάνε Flat Out  μιας και ήταν πίσω γύρω στα 20 δευτερόλεπτα.

 

Να σημειώσουμε επίσης πως ο κόσμος από ότι είδαμε στην νυχτερινή ειδική ήταν πάρα πολύς (τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα για πολλά Km από την πρόσβασή που οδηγούσε στο κομμάτι της ασφάλτου) και από ότι ακούγαμε πειθαρχούσε πολύ μιας και υπήρχε ο φόβος της ακύρωσης της ειδικής. Όλα όμως κύλησαν ομαλά. Νυχτερινή ειδική στο WRC είχε να συμβεί για τρείς δεκαετίες.

 

Επιστροφή λοιπόν στην Αθήνα γύρω στις 1:00 am για ανασυγκρότηση μιας και την επόμενη μέρα ήταν η τελευταία μέρα της όμορφης περιπέτειας. Όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στα πρώτα 4Km της ειδικής «Άγιοι Θεόδωροι»  από τα οποία τα αγωνιστικά θα πέρναγαν 3 φορές μιας και το κομμάτι αποτελούσε μέρος της επαναλαμβανόμενης ειδικής «Άγιοι Θεόδωροι» και της Power Stage «Νέο Λουτράκι». Το σώμα δεν ήθελε, η ψυχή όμως «καραγούσταρε», οπότε ξεκινήσαμε γύρω στις 9:30 για να δούμε το δεύτερο πέραμα από τους Άγιους Θεοδώρους και την ειδική Νέο Λουτράκι η οποία όπως προείπαμε πέρναγε από το ίδιο σημείο. Αρχικά κάτσαμε σε ένα πολύ γρήγορό σημείο περίπου στο 2,5 Km της ειδικής στο οποίο τα αγωνιστικά έρχονταν με τέρμα γκάζι περνώντας ένα μικρό σαμαράκι. Από ότι πληροφορηθήκαμε έπειτα στην ζωντανή μετάδοση στο τέλος του σημείου τα πρωτοπόρα αγωνιστικά έπιαναν τα 180 Km/h. Έτσι καλό είναι να βλέπεις τα αγωνιστικά να «πλαγιάζουν» αλλά και να πηγαίνουν τέρμα γκάζι έχει και αυτό την χάρη του. Να σημειώσουμε επίσης αγωνιστικά πως η πρωτοπορία εναλλασσόταν μεταξύ  Ogier και Loeb στις τρεις πρώτες ειδικές της τρίτης μέρας με τον «μικρό» να καθαρίζει το παιχνίδι στο δεύτερο πέρασμα των Αγίων Θεοδώρων κάνοντας μια διαφορά 10,5 δευτερολέπτων με την μικρή ειδική των 4,0 Km να απομένει.

Και  για τέλος ανηφορίσαμε καμία 500 μέτρα έχοντας πιάτο τα φρένα με  λίγη κατηφόρα από τα 180 Km/h που είπαμε και το πέραμα από ένα τεχνητό σικειν  και έπειτα τέρμα γκάζι για την ανηφόρα και το τελευταίο Km της Power Stage. To θεαματικότερο πέρασμα το έκανε ο Λαμπρος μιας και σήκωσε το fiesta στις δυο ρόδες μέσα στο σικειν έχοντας βέβαια και την πολυτέλεια για θέαμα μιας και οι παγκόσμιοι κυνηγάνε τους επιπλέον βαθμούς πηγαίνοντας με «γραμμές».

 

Για την ιστορία τους βαθμούς της Power Stage τους κέρδισαν οι Ogier (3), Loeb (2),Hirvonen(1) με τους Γάλλους να έχουν διαφορά μόλις 0,009 δευτερόλεπτα και από εδώ και πέρα να είναι στα μαχαίρια. Μπράβο στον μικρό. Με την ίδια σειρά επίσης ανέβηκαν και στο βάθρο των νικητών. Άτυχος ήταν ο Latvala o οποίος αντιμετώπισε πολλά προβλήματα (διαφορικά, turbo) κατά την διάρκεια του αγώνα τερματίζοντας 9ος γενικής .Νικητής στην κατηγορία SWRC ήταν ο περσινός πρωταθλητής του IRC, Juho Hanninen με Skoda Fabia S2000.

Τελειώνοντας να ευχαριστήσω δημόσια τον ΣΟΑΑΒΕ ο οποίος παρείχε σε εμένα και την παρέα μου την δυνατότητα να κινούμαι πιο άνετα μέσα στον κόσμο. Συνολικά η περιπέτεια διήρκησε πολλές ώρες, 1100Km και  7 ειδικές.

Πλέον μετράμε μέρες για το επόμενο…. Με υγεία λοιπόν !!!!

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΕΝΑ 25 ΛΕΠΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ

http://www.youtube.com/watch?v=M9C56vWC4zE

 

Υγ Όπως έδειξαν τα πράγματα υπάρχει πολύ κόσμος στην Ελλάδα που αγαπάει τον μηχανοκίνητο αθλητισμό … ας τον φέρουμε λοιπόν ο καθένας μας με τον τρόπο του στους Ελληνικούς Αγώνες ώστε να βλέπουμε καλύτερους.

 

akis

http://www.motorsport-fanatics.gr/forum/